De kampioen van toen (Genk 2011): Hoe verging het Kennedy en co?

De kampioen van toen (Genk 2011): Hoe verging het Kennedy en co?

Gepubliceerd: dinsdag 25 februari 2020 om 21:45di 25-02-2020 om 21:45

Het was één van de spannendste ontknopingen ooit in de Jupiler Pro League, KRC Genk won in 2011 de titel na een alles beslissende wedstrijd tegen Standard. Het was dé wedstrijd van Thibaut Courtois en ook ene Kevin De Bruyne stond mee op het veld. Hoe verging het echter de andere basisspelers nadien? VoetbalPrimeur.be zocht het uit.

Thibaut Courtois | Real Madrid

Het seizoen 2010/11 was het seizoen van de doorbraak voor Courtois. Courtois won de concurrentie strijd met Laszlo Köteles en hielp Genk uiteindelijk aan een derde landstitel. Iedereen herinnert zich ongetwijfeld nog de superreddingen die Courtois uit zijn mouw schudde in het slot van de titelwedstrijd. Het was een voorbode voor wat nog moest komen. Na een mooie erelijst bij elkaar gekeept te hebben bij zowel Atlético Madrid en Chelsea, verdedigt onze nationale nummer één nu het doel bij zijn droomclub: Real Madrid. Negen jaar na zijn eerste Belgische titel, jaagt Courtois nu op zijn eerste Champions League titel.

Torben Joneleit | Pensioen

Ondanks die Belgische landstitel was er geen grote voetbalcarrière weggelegd voor de Duitse verdediger. Na 73 wedstrijden voor Genk hield Joneleit het in 2014 bekeken, twee opeenvolgende zware knieblessures maakte het onmogelijk voor de Duitser om ooit nog op professioneel niveau te voetballen. De Belgische landstitel was zijn laatste en enigste eremateriaal.

Chris Mavinga | Toronto FC

Voor Mavinga was het kampioenenjaar van Genk zijn eerste profseizoen, de Fransman werd door Liverpool uitgeleend aan Genk. Met de Belgische titel op zak keerde Mavinga terug naar zijn moederclub, daar geloofde ze echter niet in zijn kwaliteiten. De verdediger werd verkocht aan Rennes waarna Mavinga aan een odyssee begon. Via Rubin Kazan, Reims en Troyes kwam hij uitendelijk in 2017 bij Toronto terecht. De nu 28-jarige Mavinga vond er standvastigheid en speelt er nog steeds.  

Eric Matoukou | Pensioen

Na meer dan 200 wedstrijden voor de club, besloot Matouku Genk met een titel op zak achter zich te laten. De verdediger ging zijn geluk beproeven in Oekraïne bij onder meer Dnipro, Arsenal Kyiv en Volyn Lutsk. Een lang leven was zijn Oekraïens avontuur echter niet beschoren, in de zomer van 2014 keerde Matoukou terug naar ons land om bij Lierse te gaan voetballen. Daar bleef hij één seizoen, waarna nog twee buitenlandse avonturen volgde in Finland en Cyprus. Inmiddels is de 36-jarige Matoukou op voetbalpension.

Anele Ngcongca | Mamelodi Sundowns FC

Met bijna 300 wedstrijden op de teller is Anele een heuse clublegende. De Zuid-Afrikaan streek in 2007 neer in Genk en verliet zijn Belgische nest pas in 2015. Na een kleine tussenstap bij Troyes, keerde Anele terug naar zijn thuisland. Bij Mamelodi Sundowns voegde de 32-jarige Anele nog twee landstitels toe aan zijn palmares.  

Anthony Vanden Borre | RSC Anderlecht

Na enkele mislukte avonturen in het buitenland streek Vanden Borre neer in Genk. De overgang was een schot in de roos en Vanden Borre haalde bij momenten een erg hoog niveau, de carrière van de rechtsachter leek weer vertrokken. Vanden Borre herviel echter in oude gewoonten en zat een jaar later alweer zonder club. Even leek zijn carrière er op te zitten, tot Anderlecht Vanden Borre een nieuwe reddingsboei toegooide, op een officiële wedstrijd is het echter nog steeds wachtten.

David Hubert | OH Leuven

Hubert stond lang te boek als een groot talent in de Genkse jeugdopleiding, toen hij op 23-jarige leeftijd de landstitel won leek er dan ook een mooie carrière weggelegd voor de middenvelder. Zo een vaart liep het echter niet, Hubert beproefde zijn geluk bij KAA Gent, Waasland-Beveren en Moeskroen. Hubert speelde ook even in het buitenland, zijn avontuur bij het Israëlische Hapoel Beer Sheva was echter geen denderend succes. Negen jaar na zijn Belgische landstitel probeert Hubert het zelfde over te doen bij OH Leuven, weliswaar een niveautje lager.

Dániel Tőzsér | Debreceni VSC

Een Hongaar met een traptechniek waar mening voetballer vandaag jaloers op zou zijn, Tőzsér had een belangrijk aandeel in de derde Genkse titel. Genk wist de middenvelder nog een seizoentje langer te houden, in de zomer van 2012 trok Tőzsér uitendelijk toch de deur in Genk achter zich dicht. In de jaren erna, bij zowel Genoa, Watford, Parma en QPR zou hij niet meer dezelfde prestaties op de mat weten te leggen. Tegenwoordig speelt de 34-jarige Tőzsér weer in eigen land bij het Hongaarse Debrecen.

Kevin De Bruyne | Manchester City

Een naam die geen introductie meer behoeft. De Bruyne was op 19-jarige leeftijd al een klasse apart, het bestuur wist de creatieve spelverdeler wel nog een jaar langer te houden. De Bruyne bevestigde echter zijn klasse en versierde diezelfde winter nog een transfer naar Chelsea, het seizoen deed hij wel nog uit bij Genk. Het vervolg is uiteraard gekend: na enkele tussenstops in Duitsland, speelt KDB inmiddels de pannen van het dak bij Manchester City.

Marvin Ogunjimi | Patro Eisden

Weinig spelers in de wereld die zoveel clubs hebben gekend als Ogunjimi. Na een kampioenenjaar vol doelpunten versierde Ogunjimi een transfer naar Mallorca, het werd echter geen succes en de aanvaller keerde terug naar België. Na passages bij Beerschot, OH Leuven en Standard begon Ogunjimi dan maar aan een heuse zwerftocht die hem tot in Noorwegen, Thailand, Zuid-Korea, Albanië, Kazachstan, Wit-Rusland en Vietnam bracht. Zijn voetbalcarrière was misschien niet de succesvolste, de wereld heeft hij wel degelijk volledig afgereisd. Momenteel speelt Ongunjimi weer in eigen land bij Patro Eisden.

Jelle Vossen | Zulte Waregem

Het was een sprookje voor Vossen, een jongen van de streek die kampioen werd met zijn jeugdclub. Vossen deed zijn populariteit wel stevig dalen door in te gaan op een aanbieding van Club Brugge, weliswaar na een tussenstop bij Middlesbrough. Ook bij Club bleef Vossen scoren, dit seizoen werd hij echter overbodig. Zulte Waregem verloste Vossen van zijn bankzitterstatuut.  

Kennedy Nwanganga | KVK Beringen

Geen basisspeler, maar toch een vermelding waard. Kennedy bezorgde Genk de titel met een buffelstoot tien minuten voor affluiten. De Nigeriaan werd dat seizoen pas in de winter aangetrokken en had geen basisplaats. Zijn doelpunt katapulteerde hem echter rechtstreeks naar de geschiedenisboeken. Zijn doelpunt was uiteindelijk ook zijn hoogtepunt bij Genk, beter als dat werd het niet meer voor Kennedy. De aanvaller kwam nog uit voor een reeds kleinere ploegen in België en speelt sinds deze winter voor KVK Beringen.

Poll

Wat was de betere ploeg?

(618 stemmen)

Plaats een reactie

Bekijk het laatste nieuws