VP’s Eindrapport: pas laat op kruissnelheid denderde Club Brugge langs iedereen
Nu de Jupiler Pro League haar deuren weer voor een tweetal maanden sluit, is het tijd om te bezinnen. En te analyseren, uiteraard! Daarom stelt VoetbalPrimeur.be voor elke ploeg een eindrapport op: hoe is het afgelopen seizoen verlopen? In dit laatste stuk: kampioen Club Brugge.
Eindbalans
1e met 57 punten (63 na de reguliere competitie)
Doelpuntensaldo: 91-45
Topschutter: Nicolò Tresoldi (19)
Assistkoning: Christos Tzolis (23)
Het seizoen in een notendop
Vanaf volgend seizoen verschijnt Club Brugge aan de aftrap met twee sterren boven het embleem. De twintigste landstitel uit de clubgeschiedenis kwam pas laat tot stand, maar was uiteindelijk wel oververdiend. Daarvoor paste Blauw-Zwart het vaste recept van de laatste jaren toe. In de reguliere fase lag de focus vooral op het Europese verhaal, waardoor er hier en daar weleens onnodige punten verkwanseld werden. Zo pakte La Louvière zowaar zes op zes tegen de toekomstige kampioen! Dat evenwel niet alles volgens plan verliep, maakte de trainerswissel in december duidelijk. Na 30 speeldagen moest Club zo nog steeds luis in de pels Union Saint-Gilloise boven zich dulden.
Gelukkig pakte deel 2 van het recept heerlijk uit: verschroeiende Play-Offs afwerken. In aanloop naar die allerlaatste keer in de kampioenenronde bereikte Club stilaan zijn kruissnelheid. Nochtans werd er nog één keer abrupt aan de noodrem getrokken, want op speeldag 3 troefde Union Saint-Gilloise de West-Vlamingen af. Het bleek niet het gevreesde kantelpunt. Club Brugge deelde nadien de ene mokerslag na de andere uit en koerste finaal nog redelijk comfortabel naar de oppergaai. De cijfers spreken voor zich: 25 op 30 in de Champions’ Play-Off met een verbluffend doelpuntensaldo van 32-9. En zo is de Brugse greep op de Jupiler Pro League na 2025-2026 weer wat steviger geworden.
Mooiste zege
Club Brugge - Union: 5-0
Pijnlijkste nederlaag
Club Brugge - La Louvière: 2-3
De uitblinker(s)
De as van vorig(e) seizoen(en) stond er opnieuw. Brandon Mechele en Hans Vanaken zijn al even toegetreden tot het selecte clubje van Brugse legendes. Voor de zevende keer stond hun handtekening onder de landstitel. Hoe straf hun prestaties ook zijn, uitsluitend met z’n tweetjes zouden zij hun palmares niet uitgebouwd kunnen hebben. Zo staat Joel Ordóñez hen al even bij, het fysieke beest achteraan. Vanuit de jeugdopleiding stroomt tegenwoordig dan weer veel talent door. Kyriani Sabbe en Joaquin Seys zijn flankverdedigers van wie Jan Breydel met volle teugen smult.
Ook de meeste transfers bleken een schot in de roos. Carlos Forbs legde alle kritische stemmen uit Amsterdam het zwijgen op, terwijl Nicolò Tresoldi zich in zijn eerste jaar op het hoogste niveau meteen naar de titel van topscorer trapte. De prijs voor ‘Beste Zomertransfer’ gaat echter naar Aleksandar Stankovic. De Serviër verving Ardon Jashari met verve en draafde als een maarschalk over het Brugse middenveld. Jammer genoeg heeft Internazionale gebruik gemaakt van de terugkoopclausule in zijn contract.
Een waslijst aan sterren dus, maar de meest fonkelende van allemaal krijgt de eer om het rijtje af te sluiten. Tot ver buiten Brugge zal men (desnoods schoorvoetend) toegeven dat Christos Tzolis de voornaamste kampioenenmaker was. Liefst veertig keer (!) was de Griek rechtstreeks betrokken bij een Brugse competitiegoal. Fysiek, snelheid, techniek en efficiëntie: de ‘Speler van het jaar’ in de Pro League combineert het allemaal. Wat zijn laatste kunststukje voor Club Brugge wordt? Het transferrecord breken!
De trainer(s)
Er heerst een hosanna-stemming in Brugge, maar een half jaar geleden lag dat wel even anders. Hoewel de achterstand op Union best nog overbrugbaar was, hing er veel ongeloof in de lucht. Een deel van het supporterslegioen had de titelhoop zelfs al laten varen. Al te vaak voetbalde Club Brugge te stroef, te slordig, te ongeïnspireerd. Het bestuur maakte daarom van zijn hart een steen en ontsloeg Nicky Hayen, ondanks zijn puike verdiensten en aaibare imago.
Zijn opvolger zette de Belgische voetbalwereld even op zijn kop. Ivan Leko kon niet weerstaan aan het gevlei van zijn oude liefde en verbond zich voor de tweede maal aan Club Brugge, tot afgrijzen van KAA Gent. Zoals alles in het voetbal ging ook die storm snel liggen. Daar zorgde Leko vooral zelf voor. Met zijn gekende charisma en branie stuwde hij de Bruggelingen weer naar hun topniveau. Weg met die voorzichtigheid: vol gas werd het devies! Wie kan het wat schelen om een tegentreffer te slikken als je er zelf gemakkelijk vier of vijf in het mandje legt? Dankzij die ingesteldheid plaatste Leko de Club-selectie waar ze thuishoort: op de troon van de JPL.
Het eindcijfer: 9 op 10
In aflevering 1 van Tijd voor WK-voetbal wordt er al stevig vooruitgeblikt op het WK in de VS, Mexico en Canada. Mogen onze Rode Duivels dromen van de hoofdprijs? En wat met Lukaku en anderen op het toernooi? Dat en nog veel meer in Tijd voor WK-Voetbal.