Hulp voor Sibierski, deel 1: Anderlecht heeft nood aan lengte en ervaring achterin

Een bouwwerf in Brussel, daar is Antoine Sibierski terechtgekomen. De sportief directeur van RSC Anderlecht staat een overvolle zomer te wachten, waarin hij de recordkampioen een nieuw gelaat moet geven. Neem dat gerust letterlijk, want op een heleboel posities is er nood aan vers bloed. Gelukkig steekt VoetbalPrimeur.be Sibierski een handje toe. In dit stuk: mogelijke centrale verdedigers voor Anderlecht.

De laatste maanden kon eigenlijk geen enkele mandekker van paars-wit overtuigen. Lucas Hey verdween geleidelijk aan uit beeld vanwege een belabberd vormpeil, terwijl huurlingen als Mathys Angély, Moussa Diarra en Mihajlo Ilic niet (volledig) meevielen. Dat drietal lijkt dan ook niet te zullen terugkeren in Brussel. Zodus moet Antoine Sibierski op zoek naar meerdere nieuwe verdedigers. Misschien vallen er wel zaakjes te doen in onderstaand lijstje:

Sankhoun Diawara (ESTAC Troyes)

Als Sibierski bij zijn ex-club wil shoppen, dan is deze jongen misschien een optie. Op z’n twintigste is Diawara al een kloeke beer van 1,88 meter. Bovendien werd hij een tweetal jaar geleden nog opgeroepen voor de U19 van Frankrijk. Talent heeft hij dus sowieso.

Redouane Halhal (KV Mechelen)

Een prima verdediger, maar vooral iemand die aan de bal bij de stijl van het huis zou passen. Halhal neemt veel verantwoordelijkheid bij het uitvoetballen en deinst er niet voor terug om risicovol in te spelen. Aangezien hij het recent tot de Marokkaanse nationale ploeg schopte, zullen er ook andere gegadigden op de loer liggen.

Cheick Keita (Sporting Charleroi)

De 23-jarige Malinees was op verdedigend vlak één van de sterksten uit de voorbije JPL, iemand die in staat is om een spits uit de wedstrijd te houden. Qua marktwaarde is hij bovendien haalbaar. Aan de zijde van een ‘fijnere voetballer’ zou Keita zich volledig kunnen uitleven. 

Djibril Lamego (La Louvière)

Vooral in de heenronde dreef Lamego meerdere tegenstanders tot wanhoop. Het stugge La Louvière toonde zich als een ploeg die moeilijker te ontwrichten viel dan verwacht. Daar was Lamego één van de oorzaken van. Gezien de connecties tussen Anderlecht en La Lou is er zeker wat mogelijk.

Gautier Lloris (Le Havre)

Lengte was één van de grote manco’s van Anderlecht dit seizoen. Met Lloris zou daar een oplossing voor kunnen komen. De verdediger van 1,91 meter is in ieder geval sterk in de lucht. Daarnaast heeft hij als prille dertiger al heel wat ervaring opgedaan in de Ligue 1 en Ligue 2. Ook dat kan paars-wit achterin gebruiken, iemand die het klappen van de zweep kent.

Chancel Mbemba (Lille OSC)

Doorgebroken in het Astridpark, straks door de grote poort terugkeren? Na enkele lastige jaren kwam Mbemba er eind 2025 weer helemaal door in Noord-Frankrijk. In de terugronde verdween hij echter weer vaker naar de bank. Voor de Congolese nationale ploeg is Mbemba nog steeds dé grote leider. Sinds het afscheid van Jan Vertonghen snakt Anderlecht ook naar zo’n figuur … 

Roggerio Nyakossi (OH Leuven)

Ondanks het eerder grijze seizoen van OHL speelde een centrale verdediger zich er in de kijker. Vooral lichamelijk heeft Nyakossi het potentieel om op een hoger niveau aan de slag te gaan. Verschillende buitenlandse clubs zouden zijn naam genoteerd hebben, maar waarom zou Anderlecht niet korter op de bal kunnen spelen? Een stevig pluspunt: op stilstaande fases is hij erg sterk. 

Aiham Ousou (Sporting Charleroi)

Het gebrek aan leiderschap werd al aangehaald. Wie dat euvel kan verhelpen, is Ousou. De Syrische Zweed is bij Charleroi al eventjes uitgegroeid tot de dragende kracht in de achterhoede. Aan snelheid ontbreekt het hem een beetje, maar dat maakt Ousou goed met zijn uitstekende positiespel en zijn voortdurende coaching.