VP’s Barometer: welke Duivels mogen dromen van het WK en welke vallen af?

Het wapengekletter is nog volop aan de gang in de nationale en Europese competities, en toch bonkt het WK steeds luider op de deur. Vrijdag maakt Rudi Garcia zijn WK-selectie bekend. Wie moeten we verwachten, wie zijn de twijfelgevallen en wie valt (haast) met zekerheid uit de boot? VoetbalPrimeur.be meet de temperatuur op.

GLOEIEND HEET

Van de speerpunten uit de Bronzen Generatie blijven er nog drie over: Thibaut Courtois, Kevin De Bruyne en Romelu Lukaku. Dat drietal moet ook op het WK in Noord- en Amerika het Belgische vaandel hoog dragen, hoewel zij het afgelopen jaar alle drie met blessureklachten moesten afrekenen. Vooral de toestand van Lukaku baart zorgen. Na de breed uitgesmeerde hetze zitten er geen speelminuten meer in bij Napoli. Volgens zijn dichte entourage is Big Rom wel degelijk fit, dus mag op z’n minst een selectie geen twijfel lijden. Maar een basisplaats? Daar zal Rudi Garcia toch nog enkele nachtjes over moeten slapen …

Nee, de status van toernooifavoriet is waarschijnlijk niet meer aan de Rode Duivels besteed. Dat betekent echter niet dat er geen andere wereldklasse in ons land rondloopt. Neem nu Jérémy Doku en Leandro Trossard, die dezer dagen elk hun Engelse titelkandidaat bij de hand nemen. Zij moeten de druk op KDB en Lukaku verlichten. Reken ook Youri Tielemans maar bij dat gezelschap. Garcia heeft de 29-jarige middenvelder zelfs de aanvoerdersband gegeven, om als brug te dienen tussen de jongeren en de ouderen.

Verder zijn er nog vier Belgen die op beide oren kunnen slapen. Senne Lammens zal na zijn puike debuutseizoen bij Manchester United als doublure voor Courtois meereizen, terwijl Charles De Ketelaere en Alexis Saelemaekers hun waarde bewezen in de kwalificatiecampagne van de Rode Duivels. CDK dient waarschijnlijk als wisselstuk voor Lukaku, zeker in het begin van het toernooi.

Nochtans is De Ketelaere geen pure spits. Reden waarom Matias Fernandez-Pardo deze week het Belgische voetbalnieuws beheerst. De aanvaller van Lille heeft besloten om zijn Spaanse ambities op te bergen en volledig voor de Rode Duivels te kiezen. Gezien de timing kan dat slechts één ding betekenen: daar hangt ongetwijfeld een WK-stek aan vast, toch? 

WARM

Tien absolute zekerheden, maar ook de volgende namen hoeven zich niet per se zorgen te maken. Sommige Duivels hebben hun strepen al voldoende verdiend. Matz Sels, Timothy Castagne, Thomas Meunier, Arthur Theate, Amadou Onana, Hans Vanaken en Dodi Lukebakio maakten eerder al toernooien mee en hebben de laatste twee jaar bewezen nog lang niet versleten te zijn. Verschillenden onder hen mogen zelfs luidop dromen van een basisplaats. De meest ervaren rot van allemaal, Axel Witsel, is sinds het najaar van 2025 ook weer in beeld verschenen. Het lijkt erop dat Garcia dat met voorbedachte rade deed, want op een WK komt rust en métier altijd van pas.

In de kwalificatiecampagne staken ook een heleboel jongere veulens hun neus aan het venster. Het gaat onder meer om Zeno Debast (die enkele dagen terug wel een letsel aan de dij opliep), Maxim De Cuyper en Nicolas Raskin. Dat drietal mocht regelmatig van bij de aftrap opdraven. Waarom zou dat op het WK anders zijn? In hun zog kloppen nog andere tieners of prille twintigers op de Belgische deur. Koni De Winter, Nathan Ngoy, Joaquin Seys, Diego Moreira en Mika Godts vielen de voorbije tien maanden vooral op bij hun moederclub. Daar zijn voor elk van hen ook al kansen bij de Duivels uit voortgevloeid. Op het oefenkamp in de Verenigde Staten eind maart waren zowat alle bovenstaande namen ook van de partij.

Speciale aandacht is er nog voor Brandon Mechele. Jarenlang viel zijn naam uit de boot bij de nationale ploeg, maar op z’n 33e zit dat eerste eindtoernooi er eindelijk aan te komen. Bij Club Brugge leidt de West-Vlaming nog steeds de achterhoede. Bij de kansen die hij kreeg in rood-geel-zwart, stelde hij niet teleur. Een duo Debast-Mechele centraal achterin in onze openingsmatch tegen Egypte? Het behoort nog altijd tot de mogelijkheden.

LAUW

Wie een gave voor wiskunde heeft (of een rekenmachine bij de hand), heeft geteld dat er al 27 namen gevallen zijn. Dat is er dus al eentje te veel. Toch branden nog een heleboel anderen een kaarsje voor de persconferentie van vrijdag, al geeft dat slechts een lauw vlammetje. Bij de doelmannen lijkt de vraag vooral: neemt Garcia er drie of vier mee? Het spreekt voor zich dat Mike Penders en Maarten Vandevoordt op antwoord B hopen. 

Aangezien de defensie de achilleshiel van dit elftal blijft, zijn er achteraan misschien nog wel verrassingen op til. Bij de volgende spelers is er wel telkens een ‘maar’ aanwezig. Wout Faes werd verguisd onder Domenico Tedesco, Kyriani Sabbe werd nog nooit opgeroepen en blesseerde zich in de Play-Offs en ook Tuur Rommens wacht nog op zijn debuut. Om diezelfde reden lijkt Hugo Cuypers uitgesloten. Hoewel zijn naam de laatste dagen druk geciteerd werd, doet het nieuws rond Fernandez-Pardo anders vermoeden.

Een selectie verdien je vooral op basis van prestaties bij je club. Laat het daar nu net aan schorren bij Michy Batshuayi, Loïs Openda, Charles Vanhoutte, Arthur Vermeeren en Romeo Vermant. Ondanks hun talent en/of eerdere verdienste ligt hun vormpeil onvoldoende hoog. Die analyse geldt ook voor Malick Fofana, zij het uit blessureredenen. Het blijft maar wachten op zijn terugkeer bij Olympique Lyon. Doodjammer, want topfit had hij een troef kunnen zijn in Noord- en Midden-Amerika. Mandela Keita en Lucas Stassin doen het dan weer wél naar behoren, maar hun clubs springen minder in het oog.

Vrijdag zal het vooral reikhalzend uitkijken zijn naar twee namen: Nathan De Cat en Roméo Lavia. Beide raspaardjes, beide middenvelders, maar beide ook op de wip. Met zijn 17 jaar is De Cat nog bijzonder jong en bovendien was zijn seizoen al erg slopend. Zou Garcia hem wel een dienst bewijzen met een oproepingsbrief? Over Lavia had de bondscoach zich eerder al eens laatdunkend uitgelaten, omdat ook hij ziet wat iedereen opmerkt: die blessuregevoeligheid blijft hem parten spelen. Hoewel, de voorbije tweeënhalve maand heeft Lavia geen wedstrijd meer moeten missen. Is dat voldoende om Garcia en zijn medische staf te overtuigen?

IJSKOUD

Als de jongens uit de vorige categorie zich al zorgen moeten maken, wat dan gezegd over dit lijstje? Neem nu een Thomas Kaminski, Sebastiaan Bornauw, Arne Engels, Bryan Heynen, Albert Sambi-Lokonga, Samuel Mbangula of Matte Smets. Op een blauwe maandag mochten zij allemaal wel al eens proeven van het grote werk, maar dat zit er deze zomer niet aan te komen. Johan Bakayoko is op zijn beurt helemaal weggedeemsterd. Zijn overstap naar Leipzig heeft zijn loopbaan geen deugd gedaan.

Als uitsmijter zijn er nog enkele namen met (heel wat) meer kilometers op de teller, maar die niet langer in aanmerking komen. Leander Dendoncker en Orel Mangala spelen weliswaar in een G5-competitie, maar zullen de concurrentieslag op het middenveld verliezen. Sommigen dromen dan weer van een terugkeer van Christian Benteke bij de nationale ploeg, maar ook die hangt niet bepaald in de lucht. 

In aflevering 40 van het tweede seizoen van Tijd voor Voetbal bespreekt men de overwinningen van Club Brugge en Union, de theaterwedstrijd tussen RSC Anderlecht en KAA Gent en haalt Dender of Lommel het? Dat en nog veel meer in Tijd voor Voetbal.