Een sterrenteam van thuisblijvers: deze topspelers ontbreken op het WK

Alle deelnemers van het WK zijn bekend, met daarbij ook de Rode Duivels. Hoewel er voor het eerst 48 landen aan de aftrap staan, blijven er opnieuw enkele grote sterren thuis. VoetbalPrimeur.be stelt een sterrenteam samen van spelers die deze zomer ontbreken in de Verenigde Staten, Mexico en Canada.

Doelman: Gianluigi Donnarumma (Italië/Manchester City)
Gianluigi Donnarumma won vorig seizoen de Champions League met Paris Saint-Germain en maakte vervolgens de overstap naar Manchester City. De Italiaan, in 2020 uitgeroepen tot beste speler van het EK, geldt als één van de beste keepers ter wereld, maar maakte nog nooit een WK mee. Ditmaal ging het voor La Squadra Azzurra mis in de play-off tegen Bosnië en Herzegovina.

Rechtsback: Conor Bradley (Noord-Ierland/Liverpool)
Conor Bradley boog met Noord-Ierland voor de Italianen in de halve finale van de play-offs. De 22-jarige vleugelverdediger draagt zelfs al de aanvoerdersband bij zijn land en speelde tot dusver dertig interlands. Bij Liverpool is hij aan een puik seizoen bezig, maar dat zal hem niet naar het WK leiden.

Centrale verdediger: Alessandro Bastoni (Italië/Internazionale)
Alessandro Bastoni is de gebeten hond in eigen land nadat hij tegen Bosnië kort voor rust een rode kaart kreeg. Het tiental van Italië gaf vervolgens een voorsprong weg en beleefde een nieuwe nachtmerrie. Het neemt niet weg dat Bastoni is uitgegroeid tot topverdediger bij Internazionale. Niet voor niets ligt FC Barcelona voor de linksbenige mandekker op vinkenslag.

Centrale verdediger: David Hancko (Slowakije/Atlético Madrid)
Op het vorige EK nog tegenover de Rode Duivels, nu zal David Hancko op het eindtoernooi ontbreken. De Slowaak heeft zich moeiteloos aangepast bij Atlético Madrid na zijn transfer van Feyenoord. In de ploeg van Diego Simeone is hij een vaste waarde. Dat is Hancko ook voor zijn land, maar Kosovo bleek te sterk in de play-offs.

Linksback: Milos Kerkez (Hongarije/Liverpool)
Met Riccardo Calafiori en Federico Dimarco beschikt Italië over twee wereldtoppers op linksback, maar gezien de al aanwezige Italiaanse overmacht in dit elftal lichten we ook Milos Kerkez uit. De Hongaar maakte indruk bij Bournemouth. Liverpool was vorige zomer overtuigd, maar tijdens het WK zit Kerkez thuis voor de buis.

Controleur: Sandro Tonali (Italië/Newcastle United)
Met een goal en assist was Sandro Tonali de grote man in de halve finale van de play-offs tegen Noord-Ierland. De Newcastle United-ster kon de Azzurri echter ook niet langs Bosnië helpen. Daardoor kan hij zich deze zomer met transferzaken bezighouden. Onder meer Manchester United zou serieus in hem zijn geïnteresseerd.

Middenvelder: Nicolò Barella (Italië/Internazionale)
Nicolò Barella is vermoedelijk één van de beste middenvelders van zijn generatie die nog nooit op een WK stond. De dynamische Italiaan van Inter (29) speelde al zeventig interlands en was cruciaal tijdens de EK-winst in 2020, maar zag weer een kans om op het mondiale eindtoernooi te schitteren in rook opgaan. Over vier jaar volgt vermoedelijk zijn laatste kans.

Middenvelder: Dominik Szoboszlai (Hongarije/Liverpool)
Liverpool beleeft een bijzonder moeizaam jaar in de Premier League, maar Dominik Szoboszlai onttrekt zich nadrukkelijk aan de malaise. Hij behoort misschien wel tot de betere middenvelders ter wereld. Ook bij Hongarije is hij de grote ster, maar de veelzijdige Szoboszlai was niet bij machte om zijn land naar het WK te loodsen. Eén van de absolute topspelers die deze zomer ontbreekt.

Rechtsbuiten: Bryan Mbeumo (Kameroen/Manchester United)
Bryan Mbeumo beleeft een fantastisch debuutseizoen bij Manchester United, maar dat zal enigszins worden overschaduwd door nationale teleurstelling. Kameroen is doorgaans een vast gezicht op het WK, maar eindigde achter Kaapverdië verrassend als tweede in de kwalificatie. Vervolgens ging het mis tegen Congo in de play-offs.

Spits: Victor Osimhen (Nigeria/Galatasaray)
De bondscoach van dit fictieve team kan in de spits onder meer kiezen voor Robert Lewandowski, maar voor de Poolse ster beginnen de jaren toch wat te tellen. Het is op dit moment moeilijk om een completere spits te vinden dan Victor Osimhen. De Nigeriaanse topschutter zal nog weleens balen dat hij tijdens de kwalificatie ontbrak tegen latere groepswinnaar Zuid-Afrika en in de play-offs uitviel tegen reuzendoder Congo.

Linksbuiten: Khvicha Kvaratskhelia (Georgië/Paris Saint-Germain)
Met Khvicha Kvaratskhelia ontbreekt een absolute smaakmaker in de Verenigde Staten, Mexico en Canada. De dribbelkoning van Paris Saint-Germain kon het gebrekkige niveau van de rest van het Georgische elftal (alleen in ex-Seraing-spits Georges Mikautadze heeft hij nog een aardige kompaan voorin) niet camoufleren in een poule met Spanje en Turkije.

Reservebank
Ook de reservebank van de WK-thuisblijvers is indrukwekkend. Met Jan Oblak (Slovenië) mist nog een absolute topkeeper het toernooi. Sowieso valt er wat te kiezen in de defensie, met ook nog spelers als Illia Zabarnyi (Oekraïne) Nikola Milenković (Servië), Edmond Tapsboba (Burkina Faso) en het eerder genoemde duo van Italië, Dimarco en Calafiori.

Op het middenveld schopt Morten Hjulmand (Denemarken) het nét niet tot de basisploeg, maar hij is al jaren de grote aanjager bij Sporting Portugal. Met Piotr Zielinski (Polen) moet nog een zeer ervaren kracht het WK voor de televisie volgen.

Voorin vallen enkele grote namen buiten de boot. Lewandowski (Polen) is misschien wel de grootste ster die zich niet wist te kwalificeren en zijn laatste grote eindtoernooi mogelijk al heeft gespeeld. Maar ook topspelers als Ademola Lookman (Nigeria) en Serhou Guirassy (Guinee) zouden bij weinig landen misstaan in de basis.

Afvallers
Vooral de keuze aan spitsen die zich met hun land niet plaatsten voor het WK is groot. Je kunt er bijna een elftal mee vullen. Wat te denken van Dusan Vlahovic (Servië), Benjamin Sesko (Slovenië), Vangelis Pavlidis (Griekenland) en Rasmus Höjlund (Denemarken). Bij dat laatste land zag ook Christian Eriksen zijn vermoedelijk laatste kans op een WK vervliegen.

In aflevering 34 van het tweede seizoen van Tijd voor Voetbal bespreekt men de spannende strijd om een plekje bij de eerste zes, de blunders van Lawal bij KRC Genk en het verrassende verlies van RSC Anderlecht tegen Cercle Brugge. Dat en nog veel meer in Tijd voor Voetbal.