Staelens blikt terug op gevoelig vertrek bij Club Brugge: 'Eigenlijk altijd fan van Anderlecht'

De overstap van Lorenzo Staelens van Club Brugge naar Anderlecht blijft een van de meest gevoelige transfers in het Belgische voetbal. De voormalige Rode Duivel geeft nu toe dat hij in zijn jeugdjaren eigenlijk al een zwak had voor paars-wit.

"Een buurman nam me vroeger vaak mee naar het Vanden Stockstadion", vertelt Staelens in Het Nieuwsblad. "We zaten dicht bij de O-side, al was ik geen echte Ultra. Via Georges Heylens kreeg die buur zelfs een truitje van mijn idool Robbie Rensenbrink. Dat ligt hier nog altijd op zolder. En ja, ik was er ook bij toen Anderlecht in 1983 de Europese finale tegen Benfica speelde."

Toch was het bij Club Brugge dat zijn carrière écht ontplofte. Georges Leekens haalde hem op zijn 25ste weg bij KV Kortrijk, en in Brugge groeide Staelens uit tot een vaste waarde in de ploeg. Hij werd er een icoon, tot het in 1998 fout liep over een nieuw contract. "Ik wilde drie jaar bijtekenen, maar Brugge bood er maar twee aan. Mijn makelaar ging op zoek naar iets anders."

En daarop kwam de gevoelige overstap naar... RSC Anderlecht. "Toen Anderlecht kwam, zei ik meteen: ‘Ga ervoor.’ In het kantoor van Michel Verschueren kreeg ik dat driejarig contract. Constant Vanden Stock geloofde niet dat ik echt ja had gezegd. Dat was een bijzonder moment", klinkt het.

Ruzie met Club Brugge-fans
De transfer werd begin februari aangekondigd, en dat kwam Staelens duur te staan. "Ik wilde eerlijk zijn en de fans inlichten, maar dat werd me niet in dank afgenomen. De dag erna stonden er dertig à veertig skinheads met een spandoek ‘Lorre Lafaard’ op training. Mijn ploegmaats hebben me letterlijk moeten beschermen om veilig het veld af te geraken."

De dreiging hield nog maanden aan. "Ze zeiden dat ze mijn auto gingen vernielen, dus reed ik de rest van het seizoen mee met Franky Van der Elst. Eén keer na een zege in Beveren kon ik niet eens de parking op, zo vijandig was de sfeer."

Toch kreeg Staelens na zijn overstap een warm onthaal in Brussel. "De Anderlecht-supporters hebben me meteen omarmd", besluit hij. "Ik heb nooit spijt gehad van mijn keuze."

In aflevering 16 van het tweede seizoen van Tijd voor Voetbal bespreekt men de rode kaart voor Max Dean na zijn stevige tackle, enkele scheidsrechterlijke beslissingen en ziet men Club Brugge toch niet helemaal overtuigen. Dat en nog veel meer in Tijd voor Voetbal.