© Photo News

© Photo News

VP 11 v/h Seizoen, de spitsen: topschutter(s) tegenover Dolberg en Union-tandem

Update: 2 juni 2025 om 18:50
2Reacties

De Jupiler Pro League gaat op zomerverlof. De afgelopen tien maanden hebben een heleboel klasbakken de (neutrale) supporters regelmatig in vervoering gebracht. Voor de grootste uitblinkers onder hen wacht straks de ultieme bekroning: een plekje in onze VP 11 van het Seizoen! In deze aflevering gaan we op zoek naar de twee beste spitsen.

De spelregels van de ‘VP 11 van het Seizoen’ zijn als volgt. Voor elke positie heeft de redactie een voorselectie gemaakt van een handvol kandidaten. Jullie, de lezers van VoetbalPrimeur.be, krijgen vervolgens de kans om jullie stem uit te brengen via de poll. De stemmen van de lezers tellen voor 50 procent, de andere helft komt van de redactie van VP.be. Uiteindelijk zal dat een elftal opleveren dat in een 4-4-2 aantreedt.

Tolu Arokodare (KRC Genk)
Het levende bewijs dat er ook na de tienerjaren nog veel progressie mogelijk is. Van de onhandige, onzuivere en ongetrainde Tolu die tweeënhalf jaar geleden in Genk aankwam, valt anno 2025 niets meer te bespeuren. Versie 2.0 staat fysiek helemaal op punt en toont zich ook als kapstok enorm waardevol, onder meer omdat hij geleerd heeft hoe het spel te verleggen. Dankzij zijn indrukwekkende lijf dwingt Arokodare zoveel kansen af, dat hij het zich zelfs kan veroorloven om af en toe nog eens onbegrijpelijk te missen.

Adriano Bertaccini (Sint-Truiden VV)
Ook bij hem stopte de teller op 21 competitietreffers, al wees de regel rond de uitdoelpunten Tolu aan als officiële topschutter. Ongetwijfeld een tereurstelling, maar wees maar zeker dat er in het hoofd van Bertaccini twéé topschutters bestaan. Op z’n 24e is de Italobelg in ieder geval volledig tot wasdom gekomen. Intelligente looplijnen gekoppeld aan een zuivere afwerking, het levert hem zo goed als zeker een toptransfer op in de zomer. Ligt zijn bestemming aan de Belgische top of toch eerder in het land van zijn voorouders?

Promise David (Union Saint-Gilloise)
De vergelijking met Romelu Lukaku is al meermaals opgedoken. Dat is misschien wat voorbarig, maar qua profiel sluit David wel bij de Duivelse recordschutter aan. Net als Lukaku is de Canadees zó krachtig dat hij onmogelijk af te stoppen valt zodra hij op volle sterkte vooruit dendert. Onder begeleiding van Kevin Mirallas is zijn afwerking er ook razendsnel op verbeterd. Met de kop, van binnen de zestien of met een schot van verder: David kan op verschillende manieren scoren, zoals hij onder meer bewees in de titelmatch van Union. De zoveelste dikke duim voor het datasysteem. 

Kasper Dolberg (RSC Anderlecht)
In zowat een kwart van de wedstrijden kon de Deen niet in actie komen. Wie in zulke omstandigheden toch nog als derde eindigt in de strijd om de Gouden Stier, moet wel over killerinstinct beschikken. Dat zit bij Dolberg gewoon in het bloed. Zijn puntgave techniek staat hem toe om zuiver af te werken, ook op korte ruimte en zonder al te veel tijd. Opvallend: de spits van Anderlecht stond in slechts negen JPL-matchen aan het kanon, maar in zes daarvan scoorde hij minstens twee keer. Zijn vierklapper tegen KAA Gent in de Champions’ Play-Off was natuurlijk de strafste uitschieter.

Matija Frigan (KVC Westerlo)
Qua loepzuivere afwerker is de Kroaat uit het Kuipje wellicht degene die het dichtst bij Dolberg in de buurt komt. Stijf links is hij, maar dat valt te vergeven wanneer je er zo verwoestend mee kan uithalen. Met zijn profiel kan Frigan zowel op de tegenaanval als vanuit balbezit aartsgevaarlijk zijn, wat onder meer de interesse van Hamburger SV heeft opgewekt. Vorig seizoen werd er nog kritisch naar de aankoopsom van 5 miljoen euro gekeken, maar nu zou Westerlo het dubbele verlangen. Dan toch een geslaagde investering! 

Franjo Ivanovic (Union Saint-Gilloise)
Niet alleen een landgenoot van Frigan, maar ook nog eens een gelijkaardig type aanvaller. De doelpunten van Ivanovic waren een onmisbare schakel in het titelparcours van Union, al begon zijn motor eigenlijk pas echt warm te draaien vanaf december, vooral na enkele stevige Europese prestaties. Wat hem aantrekkelijk maakt, is dat de 21-jarige spits vanuit het niets in staat is om zelf een treffer te forceren. Tussen zijn 24 rozen (over alle competities heen) zaten dan ook enkele pareltjes. 

Vincent Janssen (Royal Antwerp FC)
Uit de gedaante van pure goalgetter is Janssen al enige tijd verveld. Ooit maakte hij er 27 voor AZ, nu heeft de Nederlander zijn campagne al voor het tweede jaar op rij afgesloten op 11 stuks (deels omdat hij de terugronde van de Play-Offs moest missen met een blessure). Ook niet slecht, maar zijn meerwaarde ligt vooral in de opbouw van het team. Als ankerpunt vooraan kent Janssen zijn gelijke niet in onze hoogste klasse. Man in de rug houden, bal doodleggen en vervolgens van flank veranderen: het is al sinds 2022 de eerste ‘go to’ voor de andere Antwerp-spelers. 

Ferran Jutglá (Club Brugge)
Zijn plaatsje is dubbel en dik verdiend, al speelde de Spanjaard zijn beste wedstrijden eigenlijk vanop de linkerflank. Soit, in welke hoedanigheid dan ook, na Nieuwjaar heeft Jutglá een ongelooflijke periode gekend, veruit de strafste sinds hij bij Club Brugge neerstreek. Een flinke ontwikkeling ten opzichte van de heenronde, toen hij zelfs naar plek drie was gezakt in de pikorde. Plots slaagde Jutglá er wél in om de bal bij te houden, om te versnellen langs zijn tegenstanders en (het belangrijkste) te scoren. Vooral in aanloop naar de Play-Offs vlogen de ballen lekker binnen. 

Aurélien Scheidler (FCV Dender EH)
Zijn rol in de geslaagde operatie redding van Dender valt niet te onderschatten. Als nobele onbekende startte Scheidler in augustus aan zijn Belgische ontdekkingstocht. Hij werd al vlug zélf een ontdekking. Zijn statistieken ogen misschien niet zó indrukwekkend (9 goals, 6 assists), maar de 26-jarige Fransman met de Duitse naam overtuigde wel met zijn spelinzicht. Als hangende spits vormde hij de spil in de razendsnelle tegenaanvallen die Dender in eerste klasse hebben gehouden.

Nikola Stulic (Sporting Charleroi)
De cirkel is rond, want ook met deze spits is de afgelopen tien maanden keihard gewerkt, mét resultaat. Pas op 3 november (!) maakte Stulic zijn eerste minuten onder Rik De Mil, heropgevist vanuit de B-kern. Het zou nog een maand duren voor hij zijn rekening opende, maar sinds zijn tweeklapper op de Bosuil was er geen houden aan de doelpuntenstroom. Uiteindelijk is zijn aantal gestrand op zestien competitietreffers. Met zo’n spits hoeft Charleroi zich niet te schamen op het Europese toneel, als er geen kapers op de kust komen uiteraard. 

Beluister de nieuwste aflevering van Tijd voor Voetbal waarin men het heeft over het ontslag van Danijel Milicevic bij KAA Gent, wordt er uitgekeken naar de terugkeer van Axel Witsel en kiest men ook voor het Elftal van het Seizoen. Dat en nog veel meer in Tijd voor Voetbal.

Ontvang op je smartphone gratis als eerste het grote voetbalnieuws. Hoe? Volg het kanaal van VoetbalPrimeur.be op WhatsApp via deze link.