Asia’s finest: VP’s elftal met beste Aziatische spelers aller tijden in de JPL

Asia’s finest: VP’s elftal met beste Aziatische spelers aller tijden in de JPL

9 augustus - 10:30 Laatste update: 9 augustus - 10:30
8

KAA Gent kondigde maandag de komst van Hyun-seok Hong aan, een Zuid-Koreaanse middenvelder die overstapt van LASK Linz. De 23-jarige is lang niet de eerste Aziaat die het probeert te maken in ons land. Enkele al dan niet illustere voorgangers slaagden er eerder al in om hun stempel te drukken. VoetbalPrimeur.be waagt zich ter motivatie aan een elftal met beste Aziaten ooit in de Jupiler Pro League.

(Ons elftal treedt aan in een 4-4-2.)

Eiji Kawashima (Japan)
Met 94 interlands en drie WK-deelnames behoort de minzame doelman tot één van de allergrootsten uit zijn thuisland. De beste jaren uit zijn clubloopbaan beleefde hij dan weer op Belgische bodem. Na het WK in 2010 streek hij neer op het Lisp, waar hij zich met uitstekende prestaties in de gunst keepte van Standard Luik. In zijn kielzog streek een leger aan Japanse journalisten neer op onze velden.

Daiki Hashioka (Japan)
We kunnen al een tipje van de sluier oplichten: deze Hashioka is één van slechts drie spelers uit ons basiselftal die momenteel nog steeds actief zijn in de JPL. Sinds hij anderhalf jaar geleden toekwam op Stayen, is de rechtsachter uitgegroeid tot een gevreesde tegenstander. Niet alleen blijkt hij verdedigend moeilijk te passeren, als onvermoeibaar Duracell-konijn zorgt Hashioka ook aan de overzijde geregeld voor dreiging in naam van Sint-Truiden.

Koki Machida (Japan)
Ziezo, daar is nummer twee al! Ook Machida verdient zijn brood nog binnen onze landsgrenzen, meer bepaald bij vicekampioen Union Saint-Gilloise. Daar is hij pas sinds vorige wintermercato aan de slag. Met slechts 736 speelminuten in de JPL heeft de centrumverdediger eigenlijk nog niet zo gek veel bewezen, maar de Aziatische concurrentie in de achterhoede is behoorlijk magertjes. Het staat wel buiten kijf dat Machida kan uitgroeien tot een gerespecteerde pion als hij langere tijd aan boord blijft in het Dudenpark.

Takahiro Tomiyasu (Japan)
Ongetwijfeld een groot voorbeeld voor Machida. Tomiyasu was de eerste kolonisator van de Japanse enclave die STVV inmiddels overspoeld heeft, maar meteen ook een uitgelezen vaandeldrager. De nu 23-jarige mandekker heeft in zijn nog prille carrière immers al een weg afgelegd om ‘u’ tegen te zeggen. Via Haspengouwen ging het naar Bologna, waar Tomiyasu de kneepjes van het verdedigende vak helemaal onder de knie kreeg. Zijn knappe prestaties loodsten hem zelfs naar de Premier League: bij Arsenal FC ligt hij nog onder contract tot (minstens) medio 2025.

Xavier Chen (Taiwan)
Toegegeven, eigenlijk is Chen op papier meer Belg dan Aziaat, geboren in Sint-Agatha-Berchem en tot zijn 30e enkel in ons land gevoetbald. Toch beschikt de van nature rechtsachter (die zich bij ons op links mag uitleven) over Aziatische roots. Die dreven hem zelfs richting het Verre Oosten, want na jaren trouw dienstverband bij KV Kortrijk en KV Mechelen volgde een avontuur bij het Chinese Guizhou Renhe. Bovendien werkte hij negen interlands af voor Taiwan, officieel ‘Chinees Taipei’ geheten. Daarin scoorde hij zelfs drie keer! Daarmee heb je je stekje in ‘VP’s Finest 11 from Asia’ wel verdiend.

Junya Ito (Japan)
Onlangs nog afscheid genomen van onze JPL, en wat zullen we hem missen! De voorbije jaren was de rechtervleugelmiddenvelder immers uitgegroeid tot één van de fraaiste sensaties om in het oog te houden. Mede dankzij zijn kwieke dribbels, haarfijne voorzetten en geregelde doelpunten oogstte KRC Genk heel wat succes. In zijn late twenties vond Ito het tijd om zijn talent ook eens in de Ligue 1 te demonstreren. Het weze hem gegund!

Diachi Kamada (Japan)
De zesde en meteen ook laatste vertegenwoordiger vanuit Japan, dat zich niet toevallig hofleverancier mag noemen van dit elftal. Met Eintracht Frankfurt schreef Kamada afgelopen lente zelfs nog een Europees sprookje, door Glasgow Rangers te kloppen in de finale van de Europa League. Na zijn vertrek bij STVV heeft de vaak infiltrerende middenvelder zich moeiteloos aangepast aan het hogere tempo in de Duitse Bundesliga.

Lior Refaelov (Israël)
Iemand die nauwelijks nog enige toelichting nodig heeft. Op zijn 36e lijkt Refaelov nog steeds niet versleten, getuige zijn recente basisplaatsen bij RSC Anderlecht. Op het vlak van techniek en statistieken mag de spelverdeler zich misschien wel de allerbeste Aziaat aller tijden noemen in ons land. Bovendien koppelde hij daar als enige ook een individuele bekroning aan vast door de Gouden Schoen te veroveren. Vanwege eerdere passages bij Club Brugge en Royal Antwerp FC  is Refaelovs nalatenschap in de JPL enorm.

Eli Ohana (Israël)
De allereerste uit het (iets verdere) Oosten die het in onze contreien trachtte waar te maken. En of hem dat gelukt is! Eind jaren ’80 bouwde Ohana drie jaar lang mee aan de strafste periode uit de geschiedenis van KV Mechelen. Zijn geweldige cijfers van bij Beitar Jeruzalem (77 goals in 131 duels) kon de linksbuiten niet evenaren, maar aan de bal was hij steevast een lust voor het oog. Met de Europa Cup II in ’88 en de titel in ’89 was zijn prijzenkast aan uitbreiding toe na zijn Belgische doortocht.

Seol Ki-hyeon (Zuid-Korea)
Niet getreurd, Hong, want ook Zuid-Korea heeft al naam gemaakt in het Belgische voetbal. Op een blauwe maandag landde op de Bosuil een Oosterse vogel die zich Seol liet noemen. Nadat die in zijn eerste seizoen prompt tien competitietreffers maakte, was Anderlecht er als de kippen bij om hem over te nemen. Na drie jaar in Brussel zette de Koreaanse spits de kers op de taart met een landstitel én een transfer naar de Premier League. Tussendoor schopte Seol het ook nog eens tot legende in zijn thuisland door 83 keer uit te komen voor het nationale elftal.

Ronny Rosenthal (Israël)
In steun van doelpuntenmaker Seol krijgt met Rosenthal een andere ronkende naam een vrije rol. Ronny Rocket zou in totaal vier jaar schitteren op de Belgische velden, netjes verdeeld over Club Brugge en Standard Luik. Vooral bij Blauw-Zwart zou hij zich in de kijker spelen, onder meer in die legendarische Europese campagne tegen Borussia Dortmund. Later droeg de linksvoetige aanvaller ook nog het mythische shirt van Liverpool FC. Fun fact: toen de hernieuwde Premier League haar deuren opende in 1992, traden er op speeldag één slechts dertien niet-Britten aan. Rosenthal was er één van.

Bank: Daniel Schmidt (Japan), Wataru Endo (Japan), Shinji Kagawa (Japan), Ali Gholizadeh (Iran), Akram Afif (Qatar), Elyaniv Barda (Israël), Kaveh Rezaei (Iran)

Video player

Check de laatste video’s
Meer video’s

 
 
 
 
 
Dit bericht op Instagram bekijken
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Een bericht gedeeld door VoetbalPrimeur België (@voetbalprimeurbelgie)

Plaats een reactie