Van meelopers naar kampioenenmakers: Serie A nieuwe walhalla voor Belgisch talent

Van meelopers naar kampioenenmakers: Serie A nieuwe walhalla voor Belgisch talent

3 augustus - 10:00 Laatste update: 20:15
4

De tijd dat de uitermate getalenteerde Belgische voetballer koste wat het kost het Kanaal wilde oversteken, lijkt (even?) achter ons te liggen. Charles De Ketelaere gaf het schoolvoorbeeld van de veranderende tendens: ondanks een monsterbod van Leeds United ging de persoonlijke voorkeur van het goudhaantje van Club Brugge uit naar AC Milan. Is de Serie A het nieuwe walhalla voor Belgische klasbakken? Een verhaal van meelopers tot kampioenenmakers, door VoetbalPrimeur.be. 

Even terugflitsen in de tijd. Tien jaar geleden trekt een nieuwe jaargang van de Serie A zich op gang. In België zorgt dat nauwelijks voor enige deining. Jazeker, topclubs als AC Milan, Internazionale of Juventus spreken ook in onze contreien tot de verbeelding, maar van Belgische inbreng is eigenlijk nauwelijks sprake. Bij Torino staat met Jean-François Gillet al lange tijd een Luikenaar onder de lat en Gaby Mudingayi zal dat seizoen tot negen wedstrijden komen voor Inter. Erg rood-geel-zwart kleurt de laars daar niet door ...

De wortels voor dat gebrek aan Belgische (top)spelers in de Serie A reiken misschien wel verder terug in de tijd. In de jaren '80 van de voorgaande eeuw hebben enkele groteren uit ons Belgenlandje hun kans wél gewaagd in wat op dat moment de meest spraakmakende competitie ter wereld is. Eric Gerets, Ludo Coeck en Enzo Scifo zoeken hun heil in Milaan. Stuk voor stuk draaien hun Italiaanse avonturen evenwel uit op een deceptie, om uiteenlopende redenen. Belgen in de Serie A, het blijkt simpelweg geen succesformule te zijn. Het zal zo'n dertig jaar duren voor daar verandering in komt.

Die kentering wordt ergens ingezet aan het einde van dat seizoen 2012-2013. Naast Gillet en Mudingayi draafde die campagne namelijk nog een derde landgenoot op: Radja Nainggolan. Vanuit de krochten van het calcio heeft de Antwerpenaar zich opgewerkt tot het hoogste niveau. Enkele puike jaren bij Cagliari hebben hem helemaal op de kaart gezet. In dezelfde periode strijkt ook ene Dries Mertens neer op Italiaanse bodem, zij het aan de andere kant van de Tyrreense Zee. Dat de pocketaanvaller bij SSC Napoli zal uitgroeien tot een ware legende, durft op dat moment nog niemand te vermoeden ...

In het kielzog van Driesje en De Ninja
Mertens en Nainggolan, het zal een duo vaandeldragers blijken voor de Belgische vertegenwoordiging in de Serie A. Jaar in, jaar uit leggen beide (ex-)Rode Duivels topprestaties op de mat. Ondanks hun uiteenlopende karakters worden zij ook op persoonlijk vlak op handen gedragen door de oeverloos passionele tifosi, in het geval van Nainggolan inmiddels in Rome, de eeuwige stad. Zelf zullen ze er niet mee bezig zijn, maar ongewild effenen Driesje en De Ninja het pad voor een heleboel landgenoten.

Daarbij opvallend genoeg ook ... flink wat jeugdspelers. De voorbije transfermercato's duiken er telkens wel weer nieuwtjes op over Belgische jongeren die hun heil gaan zoeken bij een Italiaanse club. Samuel Bastien, Koni De Winter, Daan Dierckx, Xian Emmers, Stephane Omeonga, Daouda Peeters, Zinho Vanheusden ... Hoewel niet elk verhaal even succesvol verloopt, oogt het lijstje erg uitgebreid. Na een jarenlang diep dal lijkt het land van pasta en mode zowaar weer een zekere 'sexyness' uit te stralen op voetbalgebied.

Lukaku's kroon
Een revolutie start quasi altijd van onderuit, dat weet elke regeringsleider. In het voetbal is dat niet anders. Geleidelijk aan richt ook het kruin van de Belgische voetballers haar blik steeds verleidelijker richting Italië. Met Dennis Praet, Alexis Saelemaekers of Arthur Theate durven jonge, talentvolle landgenoten het aan om de Jupiler Pro League in te ruilen voor de tactisch uitdagende Serie A. Die keuze legt hen geen windeieren, want elk van hen zal het niet veel later tot international schoppen. Ongetwijfeld zal die vaststelling meegespeeld hebben in de recente keuze van Charles De Ketelaere, het volgende uithangbord der Duivels.

De begeesterende impact van Mertens en Nainggolan valt dus niet te onderschatten, al ontbrak het hen aan één ding: zilverwerk. In al die jaren in de laars slaagde het duo er niet in om respectievelijk Napoli en AS Roma naar dat allerhoogste te loodsen. Om de Belgische verovering van de Serie A helemaal te voltrekken, moest Romelu Lukaku vanuit Londen neerdalen. In zijn boerenjaar 2020-2021 loodste hij Inter naar een eerste titel in ruim een decennium en kroonde hij zich tot MVP van de competitie. Of hoe de Koning van Milaan de Belgische vlag er neerplantte en trots liet wapperen.

Sinds Lukaku's veroveringstocht lijkt ook voetbalminnend Italië zelf volledig overtuigd: in België kan men wel degelijk met een balletje overweg. En dus zijn de exportproducten uit ons land gegeerder dan ooit. Inter sprong een gat in de lucht nadat het talisman Lukaku opnieuw wist los te peuteren bij Chelsea FC. AC Milan bewoog hemel en aarde om De Ketelaere uit Brugge weg te lokken, terwijl het met Divock Origi al een ander Belgisch raspaard in huis haalde. En niet vergeten dat er met Saelemaekers nog een derde landgenoot het mooie weer maakt in de modestad. Wie weet kleurt de voorhoede van de regerende Scudetto-houder straks gewoonweg uitsluitend rood-geel-zwart. Het is ooit anders geweest!

Video player

Check de laatste video’s
Meer video’s

 
 
 
 
 
Dit bericht op Instagram bekijken
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Een bericht gedeeld door VoetbalPrimeur België (@voetbalprimeurbelgie)

Plaats een reactie